Afscheid
Stil worden we in onszelf
we horen nauwelijks het geschuifel van de voeten
mensen zijn gekomen
om afscheid van jou te nemen ...

Stiller worden we in onszelf
verdoofd zijn we nog
niet uit te leggen hoe we ons voelen
alles zo vreemd
zijn we dit zelf wel?
zal 't morgen niet gewoon een andere dag zijn?
alsof er niets is gebeurt en jij nog bij ons bent?

Ons ouderlijk huis waar je
zowel Marianne en mij, als Leen, Freek en je liefhebbende kleindochter Dominique
altijd met heel veel liefde, warmte en zorg hebt ontvangen.

Dat huis waar de deur
voor iedereen open stond
dat huis waar je altijd
wel wat te doen had.

Nu jij lieve papa, pa en opa er niet meer bent
beseffen we nog maar half
hoe dit liefdevolle, warme en zorgzame huis
voor altijd anders zal zijn
stiller en leger ... zo zonder jou.

Lieve papa helaas heb je dit zo oneerlijke gevecht verloren
maar we weten zeker dat je nu niet meer hoeft te lijden

Wat was je sterk
wat heb jij voor ons allen klaar gestaan
flink was je je hele leven
moedig ben je tot het laatst gebleven
maar afscheid nemen van jou doet zo'n pijn ...

Lieve papa er zijn nog zoveel dingen die we wilden zeggen
maar 1 ding is zeker, we houden voor altijd van je
en in onze harten zul jij er altijd zijn.

Dag lieve papa, we missen je zo !


Dit gedicht is voorgelezen op de dag van jouw begravenis

door je liefhebbende dochter
Daisy

Geachte familie en aanwezigen,

We zijn er met elkaar getuige van dat we naar zijn laatste rustplaats hebben gebracht het overleden lichaam van

                               Leen de Boed

Hij werd geboren op 31 oktober 1933 te Oude Tonge en is op maandag 1 maart overleden te Oude Tonge.

Bij een overlijden is het heel begrijpelijk dat we terug zien op het leven dat voorbij is gegaan. We overwegen dan de mooie en goede dingen die we van dit leven mochten ondervinden. Het is goed dat wij hier naartoe gekomen zijn om hier op de deze plaats afscheid te nemen en om Leen de laatste eer te bewijzen.

De dood brengt ons hier op de begraafplaats bij elkaar om te luisteren, om te denken, misschien wel om te bidden, om bezig te zijn met het voorgoed hier niet meer te zijn.

De dood is een voleinding van het aardse leven, een algemeen geldende waarheid die van tijd tot tijd gestalte krijgt in een naam die we kennen, een gezicht dat ons dierbaar is, een persoon in ons leven.

Wie bepaald wanneer een leven ten einde is? Onze eigen menselijke verwachting of berekeningen in tijd? Of is het juist onze Schepper die over ons levenseind beslist?

Het luisteren naar een woord kan ons op een spoor zetten en dat maakt ons samenzijn meer dan slecht een herdenken....

Laten we Leen de Boed, ieder voor zich, in een ogenblik van stilte gedenken.

Het is namens Lucienne en de kinderen dat ik een woord van dank tot u wil richten. In de eerste plaats de familie, vrienden, buren en belangstellenden worden heel hartelijk dank gezegd voor uw warme blijken van medeleven en belangstelling in de afgelopen tijd en dagen en ook voor uw aanwezigheid vanmiddag.
Een bijzonder woord van dank aan het personeel van Geldershof die het mogelijk hebben gemaakt dat Leen tot het laatst toe thuis verzorgd kon worden.
Tenslotte het personeel van de begraafplaats en de dragers voor het werk wat zij vanmiddag hebben gedaan.

                                     
Dit is voorgelezen op 5 maart 2004
door
Jaap van Wageningen
(begrafenisondernemer)
Index Homepage Leen