Vanaf 14 oktober 1998 leefden papa en ik op een roze wolk, na een second opinion in het Academisch ziekenhuis Dijkzigt in
Rotterdam werd ons vermoeden bevestigd, we zijn zwanger en al ruim 14 weken ... daarom is alles heel snel gekocht, geregeld
en zijn we heel snel in jouw kamertje begonnen, met behangen, schilderen en nieuwe vloerbedekking leggen, Opa en Oma de Boed
hebben heel hard mee geholpen. Helaas mocht onze roze wolk maar 24 weken duren.

Op 26 december, 2de kerstdag 1998 verloor mama wat bloed en zijn we naar het ziekenhuis gegaan. Daar werd geconstateerd dat
mama al 3 tot 4 cm ontsluiting had met een zwangerschapsduur van 23 weken. Moest dan ook gelijk plat gaan liggen mocht niet
meer uit bed en kreeg een infuus voor de weeen aktiviteit tegen te gaan. Daar er in het ziekenhuis geen extra uitgebreide
couveuse was moesten we overgeplaatst worden naar een academisch ziekenhuis. Het enigste ziekenhuis in Nederland die een plaatsje
voor ons hadden was het AZM in Maastricht.

Na een ambulance ritje van ongeveer 4,5 uur zijn we daar aangekomen. Daar kregen we te horen dat als ons kindje nu geboren
zou worden dat het waarschijnlijk niet goed zou aflopen doordat zijn longetjes niet of niet voldoende waren gerijpt.

Op zo’n moment stort je wereld in, maar zelf hadden we zoiets van iedere dag die jij zou blijven zitten in mama’s buik is er een….
We hoopten dan ook dat we het volgende jaar zouden halen met z’n drietjes.

Helaas werd onze hoop op 31 december 1998 om 10.00 uur in paniek omgezet en zette de bevalling door. Na een tijdje met hele
heftige weeen en 5 a 6 cm ontsluiting te hebben gelegen brachten ze mama naar de verloskamers….

Daar aangekomen was onze droom voorbij, onze lieve, kleine zoon Dimitri Domenicus Cornelius Lucien was zonder enige moeite
al geboren. Dimitri woog 495 gram en was 29 cm lang. Een heel mooi compleet mannetje die helaas na een krap uurtje in mama's
armen is overleden.

Na thuiskomst als gezinnetje op 1 januari 1999,hebben we een engelenmis en een begravenis moeten regelen, ook het grafje bespreken waar onze kleine schat zou begraven worden ... Op 4 januari 1999 om 10.30 uur voorgoed afscheid genomen van zijn lichaampje.
Zijn geest zal altijd voortleven in onze harten.

Daarna een hele nare, onwerkelijke, zware en emotionele tijd gehad.

De oorzaak van Dimitri's vroeggeboorte kwam doordat zijn mama een te zwakke baarmoederhals heeft.

Heel vaak gaan papa , mama, nu inmiddels tesamen met je zusje Dominique naar jouw grafje toe om het mooi te maken en gewoon om even bij je te zijn.

Lieve Dimitri, we missen je elke dag steeds meer...
we houden van je.

Heel veel liefs,
papa, mama en je zusje Dominique